Het leven en werk van Carolus Borromeus geven ons een voorbeeld van kerkvernieuwing.
In de zestiende eeuw had de kerk al een hele tijd hervorming en vernieuwing nodig.
Velen probeerden die op één of andere manier gestalte te geven.

Carolus Borromeus wilde van binnenuit aan de kerkvernieuwing werken.
Vanaf zijn jeugd moest hij hiervoor een hele weg van bekering afleggen.
Zijn adellijke afkomst en topfuncties in het Vaticaan had hij verkeerd kunnen invullen.
Maar door contacten met meerdere hervormingsgezinde bisschoppen en priesters werd hij als aartsbisschop van Milaan een ware herder.
Door zijn grote pastorale ijver en zijn consequent beleid werd Milaan een modelbisdom voor vele andere bisdommen, waaronder de eerste bisdommen van het huidige Nederland en Vlaanderen.
Nergens anders dan in Milaan werden de besluiten van het Concilie van Trente zo snel en grondig in praktijk gebracht.
Anderzijds deed Borromeus er alles aan om in het jaar 1576 de pestlijders van zijn bisdom geestelijk én lichamelijk bij te staan.

Carolus werd voor de zeventiende eeuw een nieuwe beschermheilige tegen de pest maar voor altijd een wereldbekende heilige bisschop.
Zijn inzichten en geschriften worden nog steeds in meerdere academies bestudeerd.
Voor de vernieuwing van onze huidige kerk en die van ons persoonlijk christelijk leven blijft hij een inspiratiebron en een voorspreker bij God.

Karl Abts is priester van het Aartsbisdom Mechelen-Brussel.
In 1991 behaalde hij een licentiaat godgeleerdheid (afdeling kerkgeschiedenis) aan de Katholieke Universiteit van Leuven.