20190617_masih-xl

Pakistaanse auteur nu ook in het Nederlands

Javed Masih, auteur van het boek ‘Niet langer vreemdelingen’ heeft het eerste exemplaar van de Nederlandse vertaling van zijn boek in ontvangst genomen.

De Engelse versie, die vorig jaar verscheen, is o.a. overhandigd aan koning Willem Alexander, premier Rutte en mgr. Van den Hende. Het boek geeft een persoonlijk relaas van het leven in asielzoekerscentra en van het verschil dat mensen kunnen maken door persoonlijk engagement.

Ernest Bragt, die hielp met het overhandigen van de boeken, ontving van de auteur een gesigneerd exemplaar.

20190204_mijn_moeder-xl

Boekje ‘Mijn Moeder’ gepresenteerd

Na jaren van innerlijke geslotenheid bracht een dementieproces moeder en dochter dichter bij elkaar. Elisabeth Van Broekhoven schreef een boekje met korte, beschouwende teksten.

Ze maakt duidelijk hoe juist door de dementie muren van starheid begonnen af te brokkelen en daardoor de innerlijke parel van het mens-zijn en van het moeder-zijn weer aan het licht kon komen.

De Regenboog

De eerste exemplaren van het boek werden door de auteur in dankbaarheid aangeboden aan de medewerkers van Woonzorgcentrum ‘De Regenboog’, waar haar moeder in de laatste jaren van haar leven werd verzorgd, en aan pater prof. Herwig Arts sj, die het nawoord in het boek schreef.

20181121_muller-xl

Openheid voor het leven gepresenteerd

Op zaterdag 17 november vond in het Sint-Janscentrum een feestelijke bijeenkomst van het CRK plaats.

De bijeenkomst stond in het teken van de heiligverklaring van paus Paulus VI, die een maand eerder plaatsvond. Om die reden ontving kardinaal Müller, de gastspreker van de dag, het eerste exemplaar van het boek over Humanae Vitae uit handen van kapelaan Luc Simons, die het boek samengesteld heeft.

(de foto’s zijn gemaakt door Jan Peeters)

openheid_voor_het_leven

Boekpresentatie op CRK-dag

Openheid voor het Leven – Humanae Vitae

gepubliceerd: vrijdag, 9 november 2018

Natuurlijke geboorteregeling blijft een omstreden onderwerp in Kerk en samenleving. In 1968 schreef paus Paulus VI de encycliek Humanae Vitae, die door sommigen als ‘profetisch’ omschreven werd, maar die volgens anderen een hypotheek heeft gelegd op een halve eeuw kerkelijke ontwikkelingen.

Vijftig jaar na het uitkomen van de encycliek publiceert Uitgeverij Betsaida een boek over bewust en verantwoord ouderschap volgens Humanae Vitae. De redactie van het boek werd verzorgd door Luc Simons, Marc Timmermans en Filip De Rycke. Er zijn bijdragen opgenomen van de hand van specialisten in deze materie uit binnen- en buitenland, waaronder Janet E. Smith, Pierre Hernalsteen, Brechje Loenen, Judith van Hoof, Walter en Michaela Thomberg en Hubert Weißenbach.

Op een toegankelijke manier gaan de bijdragen in deze bundel nader in op de historische en theologische achtergronden van dit pauselijke schrijven. Er wordt een overzicht geboden van de geschiedenis en methoden van natuurlijke geboorteregeling en van het actuele wetenschappelijke onderzoek. Praktijkgerichte bijdragen en getuigenissen geven een beeld van de samenhang die bestaat tussen natuurlijke vormen van geboorteregeling, seksuele voorlichting en huwelijksvoorbereiding. Ook worden elementen aangereikt voor een spiritualiteit van huwelijk en gezin.

“Dit boek is een tegendraads pleidooi voor één van de meest omstreden documenten uit de recente kerkgeschiedenis en voor de oproep, die het bevat, tot een ware seksuele revolutie.”

CRK-dag

Op zaterdag 17 november 2018 wordt een symposium georganiseerd door het CRK. Thema is ‘Vreugde en Hoop: De actuele betekenis van Vaticanum II en paus Paulus VI’.

Kardinaal dr. Gerhard Müller en prof. dr. Paul van Geest houden lezingen over de actuele betekenis van Vaticanum II en Paus Paulus VI, die 14 oktober heilig wordt verklaard. Kardinaal Müller was bisschop van Regensburg (2002-2012) en hoofd van de Concgretatie van de Geloofsleer (2012-2017). Paul van Geest is hoogleraar theologie en kerkgeschiedenis. Beiden zijn invloedrijke en spraakmakende sprekers.

Tijdens het symposium zal tevens het eerste exemplaar van het boek worden aangeboden aan kardinaal Müller.

Meer informatie over de CRK-dag

20181001_thuiskomen-xl

Verschijnt binnenkort: Mijn moeder, die ander

In haar column in Katholiek Nieuwsblad van 21 september schreef Bregje Loenen over een boekje dat binnenkort bij Uitgeverij Betsaida verschijnt: Mijn moeder, die ander.

Thuiskomen

Via de rector van het Bossche seminarie kreeg ik een bijzonder boekje in handen: Mijn moeder, die ander, dat later dit jaar bij uitgeverij Betsaida verschijnt. Ik was er diep van onder de indruk.

Het is eigenlijk een alledaags, bijna poëtisch verslag van een dochter, Elisabeth, die haar moeder bezoekt in een verpleeg­huis: ze drinken samen een kopje koffie met Maltesers erbij, luisteren klassieke muziek en dochter rijdt moeder rond in haar rolstoel. Moeder is dementerend en wordt steeds hulp­be­hoe­vender. Het is een weg van lijden: een weg die veel mensen willen mijden, zozeer zelfs dat ze liever een ‘zelfgekozen dood’ wensen. Dit boek laat zien dat een dergelijke keus een grote gemiste kans is.

In de dagelijkse gebeurtenissen in dat verpleeghuis vindt een wonder plaats. Elisabeth is in haar jeugd gekwetst door haar moeder, die in de kracht van haar leven een harde en kille vrouw was. Zelf getroffen door verdriet en boosheid had haar moeder een muur van staal om zich heen gebouwd, versterkt door angst voor de wereld. Vooral haar man en kinderen hebben daaronder geleden.

Nu is ze rond de negentig jaar en getroffen door dementie. Juist in deze situatie ontpopt zij zich tot een lieve, zachte vrouw. Niet alleen richting haar dochter laat ze haar liefde zien, ook het medisch personeel wordt geraakt door haar sympathieke en hartelijke houding.

Elisabeth is zo groots dat ze besluit om haar hart alsnog te openen voor haar oude, aftakelende moeder. Niet evident, want het is geen kleinigheid als je moederliefde gemist hebt in je jeugd. Dat laat zeker sporen na die je je hele leven met je meedraagt. Het zou begrijpelijk zijn als Elisabeth besluit om ‘afstand’ te nemen om zich te ontworstelen aan de verwondingen uit haar kinderjaren. Dat doet ze niet. Heel groots neemt ze het kruis op zich en zorgt liefdevol. Deze stap wordt gezegend en blijkt bijzonder vruchtbaar en genezend.

De liefde die Elisabeth zo de laatste twee jaar van haar moeders leven alsnog ervaart, heelt haar hart. “Mijn moeder zo te mogen zien, bracht ook vrede aan mijn eigen ziel. Zij aan wie ik mijn leven had te danken, was thuisgekomen in zichzelf. Niet ondanks, maar dankzij de dementie.”

Elisabeth spreekt haar verwachting uit dat haar moeder door deze weg van lijden én ingehaalde liefde toegang heeft gekregen tot God en bij Hem is thuisgekomen. Zegt de Heer zelf niet: “Haar zonden zijn haar vergeven, al waren ze vele, want zij heeft veel liefde betoond”? (Lc. 7,47).

Zo zie je maar, de grootste vruchtbaarheid van deze moeder ligt juist in deze laatste paar jaren van lijden en liefde. Jaren die zowel moeder als dochter gezegend hebben doordat er gekozen is voor het leven, de vergeving en de liefde. Elisabeth kan na het overlijden van haar moeder zeggen: “Ik houd van jou. Jouw thuiskomen was ook het mijne.”

Brechje Loenen

20181001_jubileumboek

Jubileumboek 200-jarig seminarie Bovendonk

Boekpresentatie op vrijdag 19 oktober om 16.00 uur in Hoeven

In het studiejaar 2017-2018 viert Bovendonk 200 jaar seminarie en 35 jaar Priester- en Diakenopleiding. Om dit te markeren verschijnt een jubileumboek: ‘Seminarie Bovendonk. Reisgids door een monument’.

Het boek is geschreven door Marc Lindeijer sj, docent en spirituaal van de opleiding, en wordt gepresenteerd op vrijdag 19 oktober om 16.00 uur in de Kapel van Bovendonk in Hoeven.

De ‘Reisgids door een monument’ is geschreven voor alle bezoekers van Bovendonk: toeristen, cursisten, bruiloftsgasten. Het wil ze laten kennismaken met een “bijzondere plek, vol geschiedenis en beleving, een oase van rust en een huis van gastvrijheid,” aldus Mgr. Liesen die het voorwoord schreef.

“Pax intrantibus” staat boven de ingang van Bovendonk. Met deze woorden opent ook het voorwoord van de bisschop. “Bovendonk weerspiegelt het verlangen van generaties die er hebben gezocht naar de serene harmonie met God, met zichzelf en met de anderen,” aldus Mgr. Liesen. “Die harmonie is in één woord samen te vatten: ‘vrede’. Die vrede wordt u toegewenst wanneer u Bovendonk binnenstapt. Zo staat het in het Latijn voor alle bezoekers boven de ingang: ‘Pax intrantibus’ – Vrede aan wie hier binnengaan.”

Die vrede wordt niet alleen bezoekers van Bovendonk toegewenst. Ook de lezers van het boek mogen zich als een welkome gast laten rondleiden door Bovendonk in woord en beeld.

Boekpresentatie

Het boek ‘Seminarie Bovendonk. Reisgids door een monument’ zal vrijdag 19 oktober 2018 om 16.00 uur worden gepresenteerd in de kapel van Bovendonk, Hofstraat 8 te Hoeven.

Als inleider treedt op Stijn Fens, redacteur en columnist bij Dagblad Trouw. Mgr. Liesen zal tijdens de bijeenkomst het eerste exemplaar overhandigen aan de burgemeester van Halderberge, mevrouw J. Vonk-Vedder.

Belangstellenden kunnen zich aanmelden vóór 5 oktober via e-mail of per telefoon:

Tijdens de boekpresentatie is het boek (ISBN 978-94-91991-68-4) verkrijgbaar voor het gereduceerde tarief van € 12. Daarna wordt de prijs € 17,50.

Niet langer vreemdelingen?

Gedwongen om hun geboorteland Pakistan te verlaten. Kwamen Javed en zijn gezin naar Nederland. Ze leefden er de eerste tijd in een kleine kamer,
samen met negen andere mensen. Ze mochten niet werken en voelden zich beroofd van hun identiteit. Omringd door vreemden, moesten ze zich aanpassen aan een nieuwe cultuur, een onbekend klimaat en een vreemde taal.

Niet langer vreemdelingen?

 

 

 

 

 

waarom_ik_mijzelf_niet_gay_noem

Waarom ik mezelf niet gay noem

Nieuw boek en exclusief interview met de auteur

Waarom ik mezelf niet gay noem

Bij Betsaida is de Nederlandstalige uitgave verschenen van het boek van Daniel Mattson: Waarom ik mezelf niet gay noem. De auteur beschrijft in het boek de persoonlijke weg die hij gegaan is om in het reine te komen met zijn gevoelens voor mannen.

In het kader van de Nederlandstalige publicatie van zijn boek nam Brechje Loenen voor Betsaida een exclusief interview van Mattson af. De integrale tekst kunt u hieronder lezen.

Het boek van Mattson kost € 14,95 (excl. porto).

Daniel Mattson:

“Mijn identiteit is dat ik een geliefde zoon van God ben”

Deze maand verschijnt bij Betsaida het boek ‘Waarom ik mijzelf niet gay noem’. Daniel, een Amerikaan van midden veertig worstelt al sinds zijn jeugd met homoseksuele gevoelens. In dit boek vertelt hij zijn levensverhaal, deelt zijn vreugde over zijn ‘thuiskomst’ als verloren zoon en gaat vervolgens diep in op de realiteit van zijn homoseksuele neigingen. Speciaal voor de lancering van de Nederlandse uitgave hebben we hem gevraagd om zijn verhaal te vertellen.

Kun je wat vertellen over de eerste jaren van je leven?

Daniel: “Ik groeide op in een goed, veilig, christelijk gezin. Ik heb drie oudere broers en mijn leven was een gewoon normaal middenklasse bestaan. Toen ik zes jaar oud was voelde ik me voor het eerst aangetrokken tot een andere jongen in mijn klas. Ik was nooit goed in sport en alle populaire jongens waren goed in de spelen die we deden. Een van de leiders van het voetbalteam was iemand die ik benijdde. Zo wilde ik ook zijn. Als ik terugkijk zie ik dat er zaadjes van mijn aantrekking tot jongens van hetzelfde geslacht al jong aanwezig waren in mijn leven. Ik voelde me minderwaardig ten opzichte van andere jongens. Een andere wond is veroorzaakt doordat ik als jong kind seksueel experimenteerde met een buurjongetje. Dit zorgt altijd voor een diepe wond in onze psyche en ik weet dat het bijdroeg aan de homoseksuele neiging later in mijn leven.”

Wat was je droom wat betreft je toekomst?

“Ik veronderstel dezelfde als elke jonge jongen die is opgegroeid in de jaren zeventig en tachtig: ik wilde trouwen en een gezin stichten. Ik denk niet dat ik een ander type man was dan mijn vrienden omdat ik me aangetrokken voelde door jongens. Ik bad God dat mijn voorkeur voor mannen weg zou laten gaan of dat ik minstens een vrouw kon vinden om mee te trouwen. Ik werd wel verliefd op meisjes en ik voelde me ook wel aangetrokken tot ze, maar het lukte me nooit om een afspraakje met ze te maken. Ze gingen uit met de meer atletische jongens. Dat deed pijn en ik begon te wensen dat ik iemand anders was. Ik begon te fantaseren over ‘een andere man zijn’ en ik voedde mijn aantrekkingskracht naar andere mannen met pornografie. Zeker, de zaadjes van homoseksuele gevoelens waren aanwezig in mij. Ik heb er nooit voor gekozen om aangetrokken te worden tot mannen, dat doet niemand. Maar, we kunnen keuzes maken. Ik maakte exact de verkeerde: ik liet de zaadjes wortel schieten met als mest porno, heel veel porno.”

Daniel groeit op en wordt succesvol als professioneel trombonist in een orkest. “Ik had een baan, was begin dertig, maar was niet gelukkig. Mijn ‘drugs’ waren porno, telefoonseks en webcamming. Toch was ik ontevreden met mijn leven en vooral kwaad, heel kwaad op God. Hij had geen antwoord gegeven op mijn gebeden om een vrouw te vinden om mee te trouwen en dus keerde ik me van Hem af en liet Hem achter me.”

Woedend op God besluit hij om zich te ontdoen van zijn maagdelijkheid en het bed in te duiken met een man die hij via internet had leren kennen. “Toen ik na de daad naar huis reed dacht ik: was dat alles? Heb ik twee-en-dertig jaar lang gewacht voor dit?” Ik walgde van mezelf. Waar was mijn persoonlijke waardigheid? Seks op deze manier wilde ik niet, ik wilde een vriend.”

Wat zocht je?

“Ik wilde wat iedereen had: iemand om lief te hebben en om bemind te worden. Ik opende een Yahoo account en na een jaar vond ik Jason. Hij zocht hetzelfde als ik: een goede vriend en een liefdesleven. We hadden soms seks, maar in de kern, was het een diepe en hechte vriendschap. Ik voelde me gelukkig, al hoewel ik me nu realiseer dat ik meer dacht dat ik gelukkig was. Zonde voelt spannend in het begin, maar laat ons altijd leeg achter.”

Als Jason en Daniel een jaar samen zijn en op het punt staan om ‘uit de kast te komen’, wordt Daniel tot zijn eigen verbazing verliefd op een vrouw. Zij bracht alle lang vergeten dromen om ooit een gezinnetje te stichten weer naar boven, al hield hij nog steeds van Jason. Daniel wist niet wat hij moest doen, maar hij wist dat hij het aan Jason moest vertellen. Jason reageerde bijzonder lief. Hij weet dat Daniel graag vader zou worden en reageert bijzonder onbaatzuchtig: “Ik hou zoveel van jou dat ik wil dat je deze droom van je in vervulling laat gaan.”

Daniel krijgt een relatie met Kelly, maar als blijkt dat Kelly geen kinderen wil en uiteindelijk ook de relatie met Daniel beëindigt, is Daniel diep, heel diep gekwetst. Juist in zijn grote pijn en lijden begint zijn ommekeer. Hij ontdekt steeds intenser wat liefde is. Daniel: “De makkelijkste weg was geweest om opnieuw mijn rug naar God te keren en weer op zoek te gaan naar een vriend of om te bekijken of Jason nog verder wilde. Hoe dan ook, door dit hele proces realiseerde ik me dat leven buiten Gods geboden me niet gelukkig zou maken. God, als een liefdevolle Vader, zegt nooit ‘nee’ tegen ons omdat Hij van ons houdt. Zijn geboden zijn waarschuwingsborden om weg te blijven van de vele verleidende zijwegen die ons weghouden van een gezegend leven. Het enige pad dat ik zag was de weg van Christus. Dat betekent ook lijden.”

Ben je geholpen op die weg?

“Ik werd door mijn peetouders uitgenodigd om naar een bijeenkomst van Courage te komen (couragerc.org). Deze organisatie geeft over de hele wereld pastorale zorg en support aan mannen en vrouwen die zich aangetrokken voelen tot mensen van hetzelfde geslacht en die ernaar verlangen om kuis te leven zoals de Kerk vraagt. De bijeenkomst begon met een Eucharistieviering. Voordat de mis begon was ik geen praktiserende katholiek, maar ergens tijdens de mis besloot ik om terug te komen in de Kerk. Ik zag vreugde en vrede op de gezichten van andere mannen en vrouwen die op dezelfde manier gewond waren geraakt als ik. De beloftes van de homobeweging zijn leeg – deze mannen en vrouwen zijn zo vol van vreugde, dat wilde ik ook…”

De volgende dag besluit Daniel om te gaan biechten. Dertig jaar lang heeft hij dat niet meer gedaan. Hij vertelt de priester alles wat er gebeurd is. Als de priester zijn hand optilt voor de absolutie en Daniel ontslaat van alle zonden, ervaart Daniel: “Ik heb me nog nooit zo vrij, zo bevrijd gevoeld in mijn hele leven. Dit waren geen lege woorden. Ik voelde een overvloedige en overweldigende vreugde toen hij deze woorden uitsprak.”

Je boek stopt niet bij dit getuigenis over je leven. Waarom niet?

Daniel: “Ik kreeg een brief van een jongen van 19. Hij worstelt met dezelfde gevoelens als ik had op die leeftijd. Hij beschrijft dat hij bereid is om celibatair te leven omdat hij van God houdt. Hij vraagt om advies. Ik heb het boek voor hem geschreven. Het boek dat ik zelf had willen lezen toen ik 19 jaar was. Om die reden ga ik veel verder dan alleen mijn getuigenis. De delen na mijn getuigenis zijn filosofisch en praktisch. Ik verken hoe bijvoorbeeld de taal ons weghoudt bij de realiteit. Ik realiseerde me steeds meer dat mijn seksuele identiteit niet gebaseerd is op mijn gevoelens. Dat klinkt misschien alsof de zon om de aarde draait, maar we weten wat waarheid is. De enige seksuele identiteit is die geschapen is door God: man en vrouw, met een natuurlijke seksuele aantrekking naar elkaar.

De homobeweging is er in geslaagd om het debat te verschuiven van gedrag naar identiteit. Dit heeft zoveel verwarring gegeven, vooral onder jongeren. Zo schreef een tienerjongen mij: ‘ik voel me aangetrokken tot jongeren van hetzelfde geslacht. Betekent dit dat ik gay ben?’ Ik heb hem kunnen zeggen dat seksuele aantrekkingen hem niet definiëren, maar zijn geschapen natuur, als jonge man gemaakt naar het beeld en de gelijkenis van God, dát definieert hem…”

Ik schrijf ook over mijn eigen worsteling om kuis te leven, met de genade en kracht van God. Ik ontdekte veel wijsheid van heiligen die voor ons geleefd hebben, in het bijzonder zij die ook geworsteld hebben met de deugd van de kuisheid.

Ik eindig met de belangrijkste les die ik geleerd heb in mijn leven: dat mijn echte identiteit is dat ik een beminde zoon van God ben. Nu ben ik veilig, ik ben thuis, ik weet waar ik hoor: de Katholieke Kerk is zoveel groter dan het universum, maar daar kom je pas achter als je door haar deuren gaat. Dan ontdek je de vrede die alle begrip overstijgt…”

Ter informatie

Uitgeverij Betsaida is gevestigd in het Sint-Janscentrum.nl te ’s-Hertogenbosch. De receptionistes van het Sint-Janscentrum helpen u graag verder indien u contact wenst op te nemen met Betsaida.

Adres

Uitgeverij Betsaida
Papenhulst 4
5211 LC 's-Hertogenbosch